Enough.

სტანდარტული

მე მეცოტავა ჩემი ბავშვობა

და დავბრუნდით წლების წინ, სადაც –

საბანს მიკეცავდა ბებიაჩემი და უხმოდ სდარაჯობდა ჩემ ძილს,

დედა თეფშზე ფაფით მიყვებოდა მთელ ცხოვრებას,

სადაც სიკეთე და ბოროტება იბრძოდნენ,

ბოროტებაც ისე სწრაფაც მარცხებოდა,

როგორც ჩემ თეფშზე ფაფა.

და არაფერი იყო ამქვეყნად სადარდებელი, ვიდრე ადრე დაძინება,

ვიდრე დილას ბაღში წასვლა, ვიდრე მოლოდინი დედის…

სადაც მიხაროდნენ ადამიანები, სადაც საათობით შემეძლო

მეყურებინა, როგორ გამოყავდა დედას ძაფისგან ჩემი ქუდი.

მე მეხურა თავზე მთელი სამყარო და ვცდილობდი სწრაფად გაზრდას.

და აი, არაფერიც არ მოხდა –

თავზე ქუდი აღარ მეტევა, ყელში – მთელი სამყარო.

დროა, ყოველთვის მეცოტავოს ბავშვობა.

დროა, აღარ გავიზარდო მეტი.

 

tumblr_lsuus92OQx1qmdkomo1_500

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s