Till I’m Gone

სტანდარტული

მინდა მოგწერო ასე –

– გწერ დუბლინის მყუდრო პაბიდან,

აქედან ორ კილომეტრში,

ორსართულიან სახლში ვცხოვრობ,

შენც დაიჯერო, რომ ამ ორ კილომეტრს

დღეში ორჯერ ფეხით გავდივარ.

მოგიყვე როგორ ვმოგზაურობ,

ერთი ჩემოდნით..

და ყოველ დილით ჩემს ფანჯრებთან

შემოდგომა როგორ გროვდება.

სიტყვა-სიტყვით, როგორც სულ ადრე,

როცა ამ სიტყვებს შელოცვასავით

ძალები ჰქონდათ

განსაკუთრებით, მაშინ, როცა ამას

გულში ვამბობდი..

ზუსტას ასე, გიმარცვლავ იმ ცხოვრებას,

რომელიც მოხდა,

ზუსტად იქ, სადაც

სურათებში ვმოგზაურობდი.

წერილის ბოლოს, მორიდებით

ალბათ, P.S.-ში

გწერ და თან კითხვის ნიშნით:

“მალე ჩამოხვალ?”

1382408_585582248175272_1945758053_n

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s