Human

სტანდარტული

ყოველთვის, როცა ვიღვიძებ და პირველი, ვინტერესდები, არის თუ არა დედა სახლში. ყოველთვის, როცა ქუჩაში მოსიარულე მოხუცებს ვხედავ, გული მეწურება მონატრებისგან. ყოველთვის, როცა შემოდგომაა და წვიმს, მე ვიღიმი. ყოველთვის, როცა ცუდ ხასიათზე ვარ, საიდანღაც ჩნდებიან ადამიანები რომლებიც.. და მე ვიღიმი. ყოველთვის, როცა მათხოვრის გამოწვდილ ხელს ვხედავ, მეცოტავება ყველა ხურდა. ყოველთვის, როცა სევდიან და დანაოჭებულ თვალებს ვამჩნევ, გულში – რას აკეთებს ბებო?! ყოველთვის, როცა მენატრება, ვიხსენებ ყველა გულით გამოწვდილ მზერას. ყოველთვის, როცა ვკითხულობ, სად არის ჩემი ძმა. ყოველთვის, როცა ხეებს გაღმა, შორს, გზად ტალღები მოჩანს. ყოველთვის, როცა ბავშვები იცინიან. ყოველთვის, როცა ანასტასია მეძებს. ყოველთვის, როცა მამა რეკავს, მალე მივალ თუ არა სახლში. ყოველთვის, როცა მეგობარი – “ყველაფერი იქნება კარგად”. ყოველთვის, როცა სადღაც, არსაიდან თბილი სიტყვები. ყოველთვის, როცა აღდგომას დედა წინსაფრით და სახლში დარიჩინიანი ჰაერი. ყოველთვის, როცა შობას ფანჯრებზე სანთლები. ყოველთვის, როცა წიგნებია ირგვლივ. ყოველთვის, როცა ვკითხულობ სტროფებს, სათქმელი დაგასწრეს უკვე. ყოველთვის, როცა ეკრანი ლურჯი და ბროწეულისფერია. ყოველთვის, როცა როგორ უყვართ ცხოველებს ადამიანები და პირიქით. ყოველთვის, როცა ესმით. ყოველთვის, როცა მარცხნივ მტკივა და ყოველთვის, როცა ყელში ბურთი.

ყოველთვის, როცა ყველა ზემოთ ყოველთვის

ვგრძნობ, რომ ადამიანი ვარ და მიხარია. 

408813_154014521380806_1272233147_n

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s