Rest in Peace

სტანდარტული

ბოლო პერიოდია,

ძალიან ხშირად მახსენდება ბაბუაჩემი. ყოველ გახსენებაზე, გული მიპატარავდება, მიწვრილდება, მერე ყელში რაღაც მეჩხირება და ნუ, მერე.. როგორ მენატრება და როგორ მაკლია.. ტელეფონზე რომ ვურეკავდი და გამაგონებდა  – ‘ოოო, ბაბულიკა, ბაბულიკა’ .. მერე ახალ წელს ჩამოდიოდა და ჩვენთვის შეგროვილი ფული და საჩუქრები ჩამოჰქონდა, ყვებოდა უამრავ ისტორიებს და ასე არასდროს არავის უამაყია ჩემით, ჩემი ყოველი ნაბიჯი იცოდა.. სამზარეულოში კვერცხსაც რომ ვწვავდი, იმასაც სხვანაირად მიქებდა – სხვანაირად გემრიელი ხელი გაქვსო.. ყოველთვის ყველაფერს მისრულებდა და მე ბოლოს ვერც კი ვნახე, ვერც ჩავეხუტე და ვერც ის ვუთხარი, როგორ მიყვარდა. სადღაც ჩემი ბავშვობის ერთ-ერთი ფერადი ძაფი გაწყდა და ძალიან, ძალიან მენატრება..

Advertisements

One response »

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s