Doubt

სტანდარტული

ხმები მესმის-მეთქი, გავიძახი
27 საათიანი დღე-ღამის განმავლობაში,
მირაჟებიან უდაბნოს ვხედავ
და მაცვია თეთრი კაბა – კაქტუსებს ვუსმენ.
მწარე ფერებია ირგვლივ,
უშენო დღეებს უშენობას ვესაყვედურები
და ისინიც მოთმენილი ძეგლების მსგავსად,
წლობით რომ დგანან ერთ საფეხურზე
მპასუხობენ, რომ მოხდებიან შენით სავსე დღეები-ც
და ეს “ც” ძალიან ცუდი და ცივია..
რა მოხდება, რომ მოხდებოდეს?!
თვალებით ლამაზ პეიზაჟებს ვიღებ, სადაც შეიძლება
ჩამოვსხდეთ, როცა მოხდები
დაძინებამდე – გარდამავალ წუთში
ჩემი თვალების ფირი მიფუჭდება.
და დილით..
როცა ახალი ფირით ვიღვიძებ
“ც-ც” თითქოს არც ისე ცივი მეჩვენება
როგორ მეეჭვება ხოლმე ჩემი თავი სარკეში..

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s