Monthly Archives: მაისი 2010

Again.

სტანდარტული

ყოველთვის ასე იყო – უკიდურეს წერტილამდე უნდა მივიყვანო ჩემი თავი, რომ მივცე საბოლოო მიმართულება, რომელსაც არასდროს გადაუხვევს, არც უკან მოიხედავს და არც წინ წასვლის შეეშინდება. ახლა ყველაზე გარდამავალი პერიოდია, დაჟე, უფრო გარდამავალი, ვიდრე შემოდგომისას მწვანე ფოთლების ყვითლით ჩანაცვლება. ასეთ დროს ძალიან მინდება ჩემი სეზონი, ამ დროს ყველაზე მეტად მომწონს ჩემი თავი, რომელსაც არასდროს ვკარგავ და არც მოთავსების პრობლემას განვიცდი დიდად. შემო-დგომა მომენატრა.. რახან უკვე მენატრება ე.ი. ეს გარდამავლობა უკვე მიჭერს, საკინძეს, თასმებს და ა.შ. ყველაფერს შეიხსნის და უკაცრავადაც არ გამემეტება მათთვის, ვინც აწყვეტილ ღილთან ერთად დაიკარგებით : )

Advertisements